حور و غلمان و جوی شیر و شراب

در گمانی که رفتی و رستی

این جماعت بهشت میخواهند

خانه نقره خشت میخواهند

میوه های شگرف و مرغ و کباب

گر توانی تو بر گشای این بند

ورنه بنشین، به ریش خویش مخند