گر توانی تو بر گشای این بند

خانه نقره خشت میخواهند

حور و غلمان و جوی شیر و شراب

میوه های شگرف و مرغ و کباب

ورنه بنشین، به ریش خویش مخند

چون ندانی که این بهشت کجاست؟

مردمان را چه خوانی از چپ و راست؟