ورنه بنشین، به ریش خویش مخند

حور و غلمان و جوی شیر و شراب

میوه های شگرف و مرغ و کباب

گر توانی تو بر گشای این بند

چون ندانی که این بهشت کجاست؟

مردمان را چه خوانی از چپ و راست؟

تو که پولی نمیتوانی هشت