ببر طبیب صداع از سرم که این دل ریش

شبی که راه هم آه آتش افشان را

ز دود سینه کنم تیره چشم کیوان را

ز بهر درد فدا کرده است درمان را

مگر حکایت طوفان چو اشک ما بینی

که ما ز چشم بیفکنده ایم طوفان را