چون ترا گویم که لالای توام گوئی که لا

کانک رخ بر رخ نهی او را چه غم باشد ز مات

راستی را تا صلای عشق در عالم زدی

قامتت را سجده آرد عرعر از بانک صلوه

جان ببازم بی سخن چون بت پرستان پیش لات

نغمه عشاق در نوروز خوش باشد ولیک

ایدریغ ارعیش ما را دست میدادی ادات