چه دیده دیده خونبار من که یکباره

که دیده بود که ما را درین عذاب انداخت

کباب شد دلم از سوز سینه و آتش عشق

ببرد آبم و خون در دل کباب انداخت

بقصد خونم ازینسان سپر بر آب انداخت

دل ار بلحقه شوریدگان کشد چه عجب

مرا که زلف تو در حلق جان طناب انداخت