دل ار بلحقه شوریدگان کشد چه عجب

ببرد آبم و خون در دل کباب انداخت

چه دیده دیده خونبار من که یکباره

بقصد خونم ازینسان سپر بر آب انداخت

مرا که زلف تو در حلق جان طناب انداخت

بیا که ساقی چشمم بیاد لعل لبت

ز اشک در قدح آبگون شراب انداخت