زهر ار چنانکه دوست دهد نوش دارو است

دشنام اگر ز لفظ تو باشد دعای ماست

گر می کشی رهینم وگر می کشی رهی

هر ناسزا که آن ز تو آید سزای ماست

درد ار چنانک یار فرستد دوای ماست

گفتم که ره برد به سرا پرده تو گفت

خواجو که محرم حرم کبریای ماست