با منش هر که دید می گوید

دل در آن زلف دلگسل بستست

یا رب این حوری از کدام بهشت

همچو مرغ از چمن برون جستست

فتنه بنگر که با که بنشستست

عجب از سنبل تو می دارم

که چه شوریده زبر دستست