هر زمان نعلم در آتش می نهد زلفت ولیک

کافتاب خاوری در سایه گیسوی تست

نافه خشک ختن گر زانکه می خیزد ز چین

زلف را بفشان که صد چین در شکنج موی تست

جان ما خود در بلای غمزه جادوی تست

از پریشانی چو مویت در قفا افتاده ام

نیکبخت آن زلف هندویت که هم زانوی تست