همه را کار شرابست و مرا کار خراب

یا دلم بسته بند کمرت نیست که هست

آنچنان در دل تنگم زده ئی خیمه انس

که کسی را نبود جز تو درو جای نشست

همه را باده بدستست و مرا باد بدست

چو بدیدم که سر زلف کژت بشکستند

راستی را دل من نیز بغایت بشکست