زانکه هر چند که او سوخته تر تیزترست

نشنود پند تو ای زاهد تردامن خشک

هرکش از درد مغان دامن پرهیزترست

آتشست این دل شوریده من پنداری

تا هوای گل رخسار تو دارد خواجو

هر شب از بلبل دلسوخته شب خیزترست