این چه دامست که دور از تو مرا در پیشست

خطر بادیه عشق تو بیش از پیشست

ایکه درمان جگر سوختگان می سازی

مرهمی بردل ما نه که بغایت ریشست

دیده هر چند بر آتش زند آبم لیکن