ایکه درمان جگر سوختگان می سازی

خطر بادیه عشق تو بیش از پیشست

این چه دامست که دور از تو مرا در پیشست

مرهمی بردل ما نه که بغایت ریشست

دیده هر چند بر آتش زند آبم لیکن

حدت آتش سودای تو از حد بیشست