چو شام زلف تو مشاطه از قمر برداشت

خط تو توبه خلقی بدلبری بشکست

چو حسن روی تو آوازه در جهان افکند

دل فرشته و هنگامه پری بشکست

رخ تو رونق خورشید خاوری بشکست

دلم ببتکده می رفت پیش ازین لیکن

خلیل ما همه بتهای آزری بشکست