یا رب که در آن شام غریبان به چه حالست

پیوسته هلالست ترا حاجب خورشید

وین طرفه که چشم سیهت ابن هلالست

آن دل که سفر کرده بچین سر زلفت

هندو به چه خال سیاه تو به صد وجه

هندوچه بستان جمالست نه خالست

گفتم که خیال تو کند مرهم ریشم