نه هر که لاف سخن می زند سخندانست

ورش بمصر چو یوسف عزیز می دارند

غریب نیست که اورنگ ماه کنعانست

نه هر که تیغ زبان می کشد جهانگیرست

اگر ز عالم صورت گذشته ئی خواجو

بگیر ملکت معنی که مملکت آنست