مست از آنسان که دیده ام دوشت

ایکه هرگز نمی کنی یادم

نکنم یک نفس فراموشت

کاش کامشب بدیدمی در خواب

گر چه ما بیتو زهر می نوشیم

باد هرمی که می خوری نوشت

تو از آن برتری بزیبائی