تو از آن برتری بزیبائی

مست از آنسان که دیده ام دوشت

گر چه ما بیتو زهر می نوشیم

باد هرمی که می خوری نوشت

که رسد دست ما در آغوشت

چهره خویش را در آینه بین

تا ببینیم مست و مدهوشت