باد هرمی که می خوری نوشت

کاش کامشب بدیدمی در خواب

مست از آنسان که دیده ام دوشت

گر چه ما بیتو زهر می نوشیم

تو از آن برتری بزیبائی

که رسد دست ما در آغوشت

چهره خویش را در آینه بین