به دروازه دژ کشد ساروان

به بیرون دژ کاله بگذاشتم

جهان در پناه تو پنداشتم

اگر شاه بیند که این کاروان

به بخت تو از هر بد ایمن شوم

بدین سایه مهر تو بغنوم

چنین داد پاسخ که دل شاددار