به بخت تو از هر بد ایمن شوم

جهان در پناه تو پنداشتم

اگر شاه بیند که این کاروان

به دروازه دژ کشد ساروان

بدین سایه مهر تو بغنوم

چنین داد پاسخ که دل شاددار

ز هر بد تن خویش آزاد دار