چنین داد پاسخ که دل شاددار

به دروازه دژ کشد ساروان

به بخت تو از هر بد ایمن شوم

بدین سایه مهر تو بغنوم

ز هر بد تن خویش آزاد دار

نیازاردت کس به توران زمین

همان گر گرایی به ماچین و چین