کار چشم تو چه اندیشه چو با ما افتاد

اشکم از دیده از آن روی فتادست کزو

راز پنهان دل خسته بصحرا افتاد

گویدم مردمک دیده گریان که کنون

بلبل سوخته از بسکه برآورد نفیر

دود دل در جگر لاله حمرا افتاد

کوکب حسن چو گشت از رخ یوسف طالع