که آن چه در غم هجر تو می کشد خواجو

بصبحدم که مرا همنفس بود فریاد

به اشک من که زند دم ز مجمع البحرین

بچشم من که برد آب دجله بغداد

گمان مبر که بصد سال شرح شاید داد