زلف سیه کارش نگر و آنچشم خونخوارش نگر

این دست بر سر می زند و آن جامه بر تن می درد

من تحفه جان می آورم بهر نثار مقدمش

وان جان شیرین از جفا ما را بجان می آورد

کاین قصد جانم می کند و آن خون جانم می خورد

هنگام تیر انداختن گر بر من آرد تاختن

در پای او سر باختن عاشق بجان و دل خرد