خون جگرم دیده بیدار بگیرد

ساقی بده آن می که دل لاله سیراب

بی باده گلرنگ ز گلزار بگیرد

هر دم که در آن نرگس پر خواب تو بینم

ترسم که برآرم نفسی از دل پردرد

و آئینه رخسار تو زنگار بگیرد

چون نافه تاتار دلم خون شود از غم