و آئینه رخسار تو زنگار بگیرد

هر دم که در آن نرگس پر خواب تو بینم

خون جگرم دیده بیدار بگیرد

ترسم که برآرم نفسی از دل پردرد

چون نافه تاتار دلم خون شود از غم

چون گرد مهت نافه تاتار بگیرد

خواجو ز چه معنی ز برای قدحی می