بغمزه شیر دلانرا شکار می گیرد

غلام آن بت چینم که سرحد ختنش

طلایه سپه زنگبار می گیرد

دو چشم آهوی روباه باز صیادش

چو یاد نرگس مست تو می کنم بصبوح

مرا ز غایت مستی خمار می گیرد

ز مشک چین چه خطا در وجود می آید