مرا ز غایت مستی خمار می گیرد

دو چشم آهوی روباه باز صیادش

بغمزه شیر دلانرا شکار می گیرد

چو یاد نرگس مست تو می کنم بصبوح

ز مشک چین چه خطا در وجود می آید

که خط سبز تو از وی غبار می گیرد

سرشک دیده که بر چشم کرده ام جایش