چو یاد نرگس مست تو می کنم بصبوح

طلایه سپه زنگبار می گیرد

دو چشم آهوی روباه باز صیادش

بغمزه شیر دلانرا شکار می گیرد

مرا ز غایت مستی خمار می گیرد

ز مشک چین چه خطا در وجود می آید

که خط سبز تو از وی غبار می گیرد