مگر ز ضربت تیغ قضا نمی ترسد

از آن ز چشم خوشت خائفم که هندوئیست

که از سیاست ترک ختا نمی ترسد

کسی که تیر جفا می زند برین دل ریش

مرا بزخم قفا گفتمش ز پیش مران

که زخم خورده هجر از قفا نمی ترسد

بطیره گفت که خواجو چنین که می بینیم