می دهم گر لعل جان بخشش تقبل می کند

آنکه ما را می تواند سوختن درمان ما

می تواند ساختن لیکن تغافل می کند

گفت اگر کام دلت باید ز وصلم جان بده

در برم دل همچو مهر از تاب لرزان می شود

چون فراق آنمه تابان تحمل می کند

نرگسش گوید که فرض عین باشد قتل تو