که کنج میکده صاحبدلان مقام کنند

بیا که پیش رخت ذره وار سجده کنم

چو آفتاب برآید مغان قیام کنند

مرا ز مصطبه بیرون فکند پیر مغان

چو بی تو خون دلست اینک می خورد خواجو

چراش باده گساران شراب نام کنند