بیا که پیش رخت ذره وار سجده کنم

بگوی کز لب میگون دوست وام کنند

برآید از دل تنگم نوای نغمه زیر

چو بلبلان سحر خوان هوای بام کنند

چو آفتاب برآید مغان قیام کنند

مرا ز مصطبه بیرون فکند پیر مغان

که کنج میکده صاحبدلان مقام کنند