بباده لعل لب آبدار می شویند

هنوز نازده منصور تخت بر سر دار

بخون دیده او پای دار می شویند

خوش آن صبوح که آتش رخان ساغر گیر

بحلقه ئی که ز زلفت حدیث می رانند

دهان نخست به مشک تتار می شویند

بپوش چهره که مشاطگان نقش نگار