بسا که شرح نویسان روزنامه گل

دهان نخست به مشک تتار می شویند

بپوش چهره که مشاطگان نقش نگار

ز شرم روی تو دست از نگار می شویند

ورق ز شرم تو در جویبار می شویند

قتیل تیغ ترا خستگان ضربت شوق

بب دیده گوهر نثار می شویند