ز شرم روی تو دست از نگار می شویند

بحلقه ئی که ز زلفت حدیث می رانند

دهان نخست به مشک تتار می شویند

بپوش چهره که مشاطگان نقش نگار

بسا که شرح نویسان روزنامه گل

ورق ز شرم تو در جویبار می شویند

قتیل تیغ ترا خستگان ضربت شوق