قتیل تیغ ترا خستگان ضربت شوق

ز شرم روی تو دست از نگار می شویند

بسا که شرح نویسان روزنامه گل

ورق ز شرم تو در جویبار می شویند

بب دیده گوهر نثار می شویند

بشوی گرد ز خاطر که دیدگان هر دم

ز لوح چهره خواجو غبار می شویند