از دل آتش می زدم در صدره خارای کوه

از نهاد نه رواق چرخ دود اندود دود

صدمه غوغای من ستر کواکب می درید

صیقل فریاد من زنگار گردون می زدود

زانسبب کوه گرانم دل گرانی می نمود

هر نفس آهم ز شاخ سدره آتش می فروخت

هر دم افغانم کلاه از فرق فرقد می ربود