صدمه غوغای من ستر کواکب می درید

گر چه کار دیده از خونابه دل می گشود

آه آتش بار من هر دم برآوردی چو باد

از نهاد نه رواق چرخ دود اندود دود

صیقل فریاد من زنگار گردون می زدود

از دل آتش می زدم در صدره خارای کوه

زانسبب کوه گرانم دل گرانی می نمود