آه آتش بار من هر دم برآوردی چو باد

از گرستن دیده نتوانست یک ساعت غنود

مردم چشم مرا خون دل از سر می گذشت

گر چه کار دیده از خونابه دل می گشود

از نهاد نه رواق چرخ دود اندود دود

صدمه غوغای من ستر کواکب می درید

صیقل فریاد من زنگار گردون می زدود