کدام جان که ز غم در فغان نمی آید

کدام دل که ز دوری به جان نمی آید

سرشک من بکجا می رود که همچون آب

دو دیده ناز ده برهم روان نمی آید

ز شوق عارض و رخسار او چنان مستم