دو دیده ناز ده برهم روان نمی آید

کدام دل که ز دوری به جان نمی آید

کدام جان که ز غم در فغان نمی آید

سرشک من بکجا می رود که همچون آب

ز شوق عارض و رخسار او چنان مستم

که یادم از سمن و ارغوان نمی آید

بسی شکایتم از سوز سینه در جانست