ببوی یوسف مصر ای برادران عزیز

امید وصل تو تا جان برون نمی آید

حسود گو چو شکر می گداز و میزن جوش

که طوطی از شکرستان برون نمی آید

روانم از چه کنعان برون نمی آید

به قصد جان گدا هر چه می توان بکنید

که او ز خلوت سلطان برون نمی آید