هر زمانم که خط سبز توآید در چشم

می دمد شاخ تبر خون و تبر می روید

فصل نوروز چو در برگ سمن می نگرم

بی گل روی تو خارم ز بصر می روید

سبزه بینم ز لب چشمه که برمی روید

ای بسا برگ شقایق که دمادم در باغ

از سرشک من و خوناب جگر می روید