آن همه لاله که بر کوه و کمر می روید

ای بسا برگ شقایق که دمادم در باغ

از سرشک من و خوناب جگر می روید

ظاهر آنست که از خون دل فرهادست

اگر از چشم تو خواجو همه گوهر خیزد

از رخ زرد تو چونست که زر می روید