دل خواجو که اسیرست نگاهش می دار

مرغ پر سوخته ممکن نبود پروازش

بلبل دلشده تاگل نزند خیمه بباغ

برنیاید چو برآید دم صبح آوازش

زانکه مرغی که شد از دام که آرد بازش