گفتم ای خسرو خوبان ختا خواجو را

کاین بروی من مه روی پریچهره بنوش

چون بنوشیدم از آن باده نوشین قدحی

لعل شکر شکنش بانگ برآورد که نوش

ترکتاز نظرت برد بیغما دل و هوش

شحنه غمزه زوبین شکنش گفت که هی

برو ای بیهده گوی این چه خروشست خموش