وین سخن نیست خطا زانکه ز چین خیزد مشک

نکهت روضه خلدست که می بیزد مشک

یا از آن حلقه زلفست که می ریزد مشک

خیزد از چین سر زلف تو مشک ختنی

خون شود نافه آهوی تتاری ز حسد

کان مه از گوشه خورشید درآویزد مشک

آن چه نعلست که لعل تو برآتش دارد